typing1

Εσύ ποιο μονοπάτι θα επέλεγες;

Τι κάνεις όταν συνειδητοποιείς ότι έχεις επενδύσει ως επαγγελματίας κι εργαζόμενος χρόνια ολόκληρα σε έναν κλάδο που είναι ξεκάθαρο ότι αργοπεθαίνει;
Συνεχίζεις ακάθεκτος, πεισματικά αγνοώντας τις ενδείξεις για το αδιέξοδο στο τέλος; Επιλέγεις να παραμείνεις και να στηρίζεις όλη την επαγγελματική σου πορεία σε μία αυταπάτη;
Κάνεις στροφή 180 μοιρών κι αλλάζεις κλάδο;
Ή μήπως μένεις στον ίδιο κλάδο, αλλά αλλάζεις χώρα – ποντάροντας όλες τις τελευταίες σου μάρκες στο εξωτερικό;

Εγώ προσωπικά τα έχω δοκιμάσει σχεδόν όλα και επέλεξα έναν τέταρτο, πολύ διαφορετικό δρόμο. Ας μιλήσουμε για τον κλάδο μου, όμως, πρώτα: την ξενόγλωσση εκπαίδευση. Πιστέψτε με, όταν έγραψα πριν ότι είναι ένας κλάδος που αργοπεθαίνει – στην Ελλάδα τουλάχιστον – δεν ήμουν καθόλου υπερβολική ή γραφική. Είναι μία πραγματικότητα που η συντριπτική πλειοψηφία εργοδοτών, εκπαιδευτικών, και μαθητών δεν έχει αποδεχτεί ακόμα.

Δε θα μιλήσω καθόλου για τους εκπαιδευτικούς και τις εργασιακές συνθήκες σαν εύκολη, χειροπιαστή απόδειξη του κατήφορου που έχει πάρει ο συγκεκριμένος κλάδος. Όχι. Θα πω μόνο ότι είναι διασκορπισμένες σε όλα τα επίπεδα οι στάχτες της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης αφήνοντας ίχνη παντού για το έγκλημα που γίνεται καθημερινά εις βάρος του μαθητή που θέλει να μάθει Αγγλικά, Ιταλικά, Ρώσικα, Κινέζικα, κτλ.

“Μα … για ποιον κατήφορο, ποιες στάχτες μιλάς; Στην Ελλάδα υπάρχουν αμέτρητα φροντιστήρια, συνοικιακά και μη, αλυσίδες μεγάλων εκπαιδευτικών ομίλων, τόσες πολλές εταιρείες, κι ακόμα περισσότεροι ξενόγλωσσοι καθηγητές για ιδιαίτερα μαθήματα, από κοντά, εξ αποστάσεως, για τα πάντα!”

Ναι, αλλά ξεχνάμε ότι η παρακμή συνήθως δε φαίνεται στην ποσότητα, αλλά στην ποιότητα. Ειδικά την τελευταία δεκαετία, λόγω της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας, η ποιότητα της εκπαιδευτικής υπηρεσίας, όπου κι αν παρέχεται αυτή – κατ’ οίκον, σε κέντρο ξένων γλωσσών, σε εταιρεία, κτλ. – έχει πέσει σε δεύτερη μοίρα.

-Η επιμόρφωση των καθηγητών θεωρείται πια πολυτέλεια.

-Στα ιδιαίτερα μαθήματα, η διδακτική ώρα έχει γίνει εργατοώρα – με ό,τι αρνητικές συνέπειες για το μαθητή συνεπάγεται αυτό.

-Οι περισσότεροι καθηγητές επιλέγουν να διδάσκουν σε παιδιά για μεγαλύτερη σταθερότητα και θεωρούν τους ενήλικες μαθητές απλώς “εξτραδάκια”.

-Σε ιδιαίτερα και φροντιστήρια, η αντιστοιχία διδάκτρων και ποιοτικών εκπαιδευτικών υπηρεσιών έχει γίνει “ρίχνουμε σε εξευτελιστικά επίπεδα τις τιμές και ό,τι αρπάξουμε, παιδιά!”.

-Σε γνωστούς εκπαιδευτικούς ομίλους, η διαφήμιση και το marketing έχουν παραγκωνίσει το σωστό μάθημα και το θετικό learning experience.

-Ακόμα και σε in-house training για Business English που στέλνουν καθηγητές σε επιχειρήσεις και μεγάλες εταιρείες, 9 στους 10 εργοδότες – σε αυτές τις περιπτώσεις – είναι επιχειρηματίες (business persons) και δεν έχουν καμία σχέση με τον κλάδο της Εκπαίδευσης. Αποτέλεσμα; Χρεώνουν τις εταιρείες υψηλά δίδακτρα για την εκπαίδευση των υπαλλήλων, δίνουν το 1/5 ως ωρομίσθιο σε πρωτόπειρους καθηγητές, δεν υπάρχει οργάνωση, σύστημα υποστήριξης για τον καθηγητή, ή επαρκή εκπαιδευτικά resources, … εν ολίγοις, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους και τους αφήνει παγερά αδιάφορους το αν θα γίνει σωστή δουλειά κι αν πραγματικά θα μάθει και θα βελτιωθεί το προσωπικό στην ξένη γλώσσα.

Ίσως τώρα να μη με βρίσκετε τόσο υπερβολική. Δεν είμαι απόλυτη φυσικά – σαφώς και υπάρχουν καθηγητές και εκπαιδευτήρια εξαιρέσεις που μέσα σε αυτό το χάος έχουν αξιόλογα δείγματα δουλειάς και επιτυχίες, και μάλιστα είχα την τύχη να δουλέψω σε κάποια από αυτά. Αλλά, κακά τα ψέματα, η πλειοψηφία που προανέφερα παίρνει και τον κλάδο μαζί της σα χιονοστιβάδα.

Αγνοώντας τα παραπάνω, τα πρώτα πέντε-έξι χρόνια εγώ επέλεξα να παραμείνω στον κλάδο βασιζόμενη σε μία αυταπάτη και μία ψεύτικη αισιοδοξία που είχε ημερομηνίας λήξης, μετά το πέρας της οποίας ήρθα αντιμέτωπη με την εργασιακή πραγματικότητα και ήξερα ότι πρέπει να λάβω κάποια μέτρα.

Σκέφτηκα να αλλάξω κλάδο. Το επιχείρησα. Είχα δύο προτάσεις τον πρώτο μήνα. Τελευταία στιγμή τις απέρριψα. Μη με ρωτήσετε γιατί – δεν ξέρω.

Προς το τέλος του καλοκαιριού, με προσέγγισαν από ένα International School στο Πεκίνο κι ένα Βρετανικό σχολείο στην Ιταλία όπου ύστερα από συνέντευξη μου πρόσφεραν θέση καθηγήτριας αγγλικών με ένα πολύ δελεαστικό – ειδικά για τα Ελληνικά δεδομένα – πακέτο μισθού, ασφάλισης, bonus, κτλ. Κάτι κλώτσησε μέσα μου, όμως, και τελικά δε δέχτηκα καμία από τις δυο προτάσεις.

Μέχρι και σήμερα, συνάδελφοι, συγγενείς και φίλοι το θεωρούνε τρέλα αυτό που έκανα, αλλά δε μετανιώνω που επέλεξα ένα τέταρτο, πιο κακοτράχαλο, μονοπάτι ονόματι Broad Horizons English.
Το Σεπτέμβρη του 2017 άρχισα να δουλεύω πυρετωδώς επάνω στο εν λόγω project. Σκοπεύω να ιδρύσω εταιρεία ξενόγλωσσης εκπαίδευσης ενηλίκων με εξειδίκευση σε in-house / online Business English training σε εταιρείες της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Στόχος μου είναι να βάλω ένα λιθαράκι στο να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι μεμονωμένοι ενήλικες μαθητές που επιθυμούν να βελτιώσουν τα Αγγλικά τους για επαγγελματικούς ή μη λόγους, καθώς και η γενικότερη διδακτική προσέγγιση στα Business English μαθήματα που παρέχονται σε εταιρείες. Πιστεύω ακράδαντα ότι η πολύ καλή γνώση της Αγγλικής γλώσσας είναι το καταλληλότερο εργαλείο για να την επέκταση μίας επιχείρησης, το κλειδί για τη διεκδίκηση μίας προαγωγής και επαγγελματικής ανέλιξης, καθώς και ένα υπέροχο μέσο για να διευρύνει κανείς τους ορίζοντές του. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο, θέλω το HR και οι υπάλληλοι-μαθητές να παίρνουν μέχρι και το τελευταίο σεντς των διδάκτρων πίσω σε εκπαιδευτική αξία και ουσιαστικές υπηρεσίες.

Θεωρώ πως έχει ήδη δειλά-δειλά ξεπροβάλει ένας μικρός καταπράσινος βλαστός από τις στάχτες της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης και είμαι αποφασισμένη να τον κάνω να ανθίσει και να αλλάξει ολόκληρο το τοπίο προς το καλύτερο.

Πολλοί θα σπεύσουν να σας αποθαρρύνουν λέγοντας με κυνικό ύφος ότι για να πετύχετε το στόχο σας θα χρειαστείτε μεγάλο κεφάλαιο και πολλές γνωριμίες. Δεν είναι απαραίτητα αλήθεια αυτό.

Επαγγελματισμός. Πολλή δουλειά. Μεράκι. Αυτά πιστεύω είναι τα τρία καλύτερα εργαλεία για να «ανθίσει» κάθε όνειρό σας. Γι’ αυτό, μην το βάζετε κάτω! Όπως είχε πει και ο Gandhi: “Be the change you wish to see in the world”.

Demi
Broad Horizons English

| moirasoutignwsi